Plecy okrągłe – postępowanie korekcyjne

[Głosów:0    Średnia:0/5]

Podczas postępowania korekcyjnego wszystkich wad postawy należy uwzględnić 3 podstawowe kierunki działania. Zalicza się do nich:

  • 1. Morfologiczny – polega on na likwidacji dystonii mięśniowej ( zróżnicowanie napięcia antagonistycznych grup mięśniowych), oraz utworzeniu tzw. „gorsetu mięśniowego”, który umożliwi przyjęcie prawidłowej postawy ciała.
  • 2. Fizjologiczny – to proces nauczenia przyjmowania prawidłowej, skorygowanej postawy ciała oraz utrwalenie nawyku poprawnej postawy.
  • 3. Środowiskowy – zapewnienie dziecku odpowiednich warunków życia by utrzymać skorygowaną postawę ciała.

Prawidłowy program postępowania korekcyjnego przy plecach okrągłych:
1. Uświadomienie dziecku i rodzicom obecności wady i wynikających z tego zagrożenia.
Najważniejszym elementem pierwszego etapu jest przekonanie własnego dziecka oraz zachęcanie go do podjęcia postępowania korekcyjnego. Należy mu wytłumaczyć dlaczego jest to aż tak ważne. Ważne jest także pozyskanie aktywnie współpracujących rodziców, którzy będą dbali o stworzenie dziecku warunków optymalnych, sprzyjających korekcji wady. (wymiana biurka, lub krzesła na którym dziecko siedzi odrabiając lekcje)

2. Ustalenie i zapewnienie optymalnych warunków toru środowiskowego, obejmuje ono:

  • – nieprzeciążanie dziecka nauką i pracą,
  • – zapewnienie odpowiednich warunków pracy ( biurko, krzesło, ławka szkolna, oświetlenie),
  • – zapewnienie możliwości zabawy i gier ruchowych na świeżym powietrzu,
  • – zapewnienie odpowiedniej ilości i warunków snu,
  • – prawidłowe odżywianie

A także ćwiczenia korekcyjne w domu.

3. Rozciągniecie mięśni przykurczonych

Jak już wcześniej pisałem „mięśnie nadmiernie napięte oraz przykurczone to: mm. piersiowy wielki, mm. piersiowy mały, mm. zębate przednie” Mięśnie przykurczone posiadają mniejszą ruchomość w stawach, co uniemożliwia dziecku przyjęcie postawy skorygowanej dlatego też pierwszym etapem postępowania korekcyjnego jest rozciągnięcie tych mięśni w celu zmniejszenia dystonii mięśniowej pomiędzy mięśniami antagonistycznymi. Rozciąganie tych mięśnie powinno odbywać się według przyjętych zasad:

  • na początku mięśnie przykurczone powinno się rozciągać w sposób bierny, poprzez skurcze izometryczne. Polegają one na tym, że w czasie napięcia przyczepy mięśnia nie zmieniają odległości pomiędzy sobą natomiast zmienia się napięcie mięśnia.
  • kierunek ruchów rozciągających powinien uwzględniać aktonowość budowy mięśnia
  • w czasie rozciągania czynnego ( odwrotnie do biernego) oddalając jeden z przyczepów, drugi powinniśmy ustabilizować

4. Nauka przyjmowania postawy skorygowanej:

Zlikwidowanie przykurczów mięśni piersiowych oraz zębatych przednich umożliwia dziecku przyjęcie postawy skorygowanej. Nauka ta opierać się powinna na następujących zasadach:

  • nauka rozpoczyna się od elementów składowych całej postawy. Uczymy dziecko odpowiednio ustawiać głowę ( cofamy ją ku tyłowi, tak aby broda znajdowała się w jednej linii z mostkiem), cofamy barki, uwypuklamy klatkę piersiową, zmniejszamy kifozę piersiową. Następnie łączymy ze sobą poszczególne elementy kończąc wreszcie na osiągnięciu korekcji całościowej czyli globalnej.
  • naukę rozpoczynamy od pozycji odciążających kręgosłup od ucisku osiowego (leżenia, klęki podparte) stopniowo przechodząc do siadu oraz stania.
  • w początkowych fazach nauki umożliwiamy kontrolę postawy poprzez przyleganie ciała do powierzchni płaskich takich jak podłoga czy ściana. W następnym etapie używamy lustra – czyli kontrola wzrokowa, ostatnim etapem jest kontrola postawy ciała czuciem głębokim (priopriorecepcja), która najczęściej stosowana jest przy zamkniętych oczach.

Proces nauki przyjmowania postawy skorygowanej jest uważany za zakończony z momencie gdy na polecenie „stań poprawnie” dziecko choć na chwile stań w pozycji skorygowanej.

5. Wzmacnianie mięśni osłabionych.

By utrzymać przez dłuższy czas pozycje skorygowaną a późniejszym etapie przyjęcie jej na stałe, nasze mięśnie muszą być silne dlatego ważnych elementem jest stworzenie tzw. „gorsetu mięśniowego”. Polega to na wzmocnieniu mięśni osłabionych do których należą: mm. piersiowy wielki, mm. piersiowy mały, mm. zębate przednie. W przypadku wzmacniania mięśni osłabionych także istnieją zasady, które trzeba przestrzegać. A oto one:

  • mięśnie powinny być wzmacniane w postawie skorygowanej.
  • pozycja skorygowana powinna być utrzymywana przez cały czas w trakcie trwania ćwiczeń.
  • obciążenie często stosowane podczas wzmacniania mięśni osłabionych powinno być dostosowane do dziecka indywidualnie tak by obciążenie nie powodowało utraty pozycji skorygowanej.
  • w przypadku wzmacniania mięśni ściągających łopatki nie należy przekraczać kąta 90 stopni odwiedzenia w stawie ramiennym. Przekroczenie tego kąta powoduje przeniesienie ruchu na inne stawy (bark) i traci się korekcję ustawienia łopatek, a mięśnie ściągające łopatki nie pracują w zbliżeniu przyczepów.

6. Wyrabianie nawyku postawy skorygowanej:

Wyrabianie nawyku postawy prawidłowej – powinno odbywać się nie tylko na zajęciach korekcyjnych lecz także w szkole oraz w domu. Dziecku na okrągło powinno się przypominać o konieczności korekcji postawy. Dobrym sposobem jest rozlepienie po pomieszczeniach małych karteczek samoprzylepnych z napisem np. „Wyprostuj się!”. Poprzez ciągle przypominanie dziecko coraz dłużej znajduję się w postawie prawidłowej, przez co jego „gorset mięśniowy” jest coraz silniejszy co z czasem ma doprowadzić do automatyzacji odruchu postawy skorygowanej. Gdy dziecko zaabsorbowane czynnościami dnia codziennego, zabawą czy grą, utrzymuje nową, poprawną postawę, można uznać, że proces korekcji został zakończony.
Ważne! Proces postępowania korekcyjnego powinien być dostosowany indywidualnie od każdego jednego dziecka.

O Marzena Wielgus 77 artykułów
Wiele rzeczy można powiedzieć o Marzenie Wielgus, ale przede wszystkim wiadomo, że są one przewidujące i doceniane, oczywiście są również precyzyjne, obiektywne i idealistyczne, ale w mniejszych dawkach i często są też rozpieszczane przez nawyki bycia agonującymi. Jednak jej uprzedzająca natura jest tym, co najbardziej lubi. Ludzie często liczą na siebie i jej spostrzegawczą naturę, szczególnie gdy potrzebują pomocy lub wsparcia. Nikt nie jest doskonały, a Marzena ma również wiele mniej pożądanych aspektów. Jej drapieżna natura i bezczelność powodują wiele pretensji i powodują, że jest co najmniej niewygodna. Na szczęście jej doceniająca natura zapewnia, że nie jest tak często.

Bądź pierwszy, który skomentuje ten wpis

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.


*